Daily Archives

One Article

Uncategorized

โรงแรมผี “ห้อง407”พัทยาสยองขวัญ

Posted by Pinkie on
โรงแรมผี “ห้อง407”พัทยาสยองขวัญ

โรงแรมผี “ห้อง407”พัทยาสยองขวัญ

โรงแรมผี ช่วงตุลาคม พวกเราจะต้องเข้าฟังการการสัมมนาวิชาการ
โครงข่ายวิศวกรรมที่เกี่ยวข้องกับเครื่องกลที่ประเทศไทยวันที่ 16-18 เดือนตุลาคม 2556
แม้กระนั้นไม่ได้เสนอบทความนะคะ ไปเอาข้อมูลการทำงานศึกษาค้นคว้าค่ะ แล้วก็งานนี้
จัดขึ้นที่โฮเต็ลดุสิตธานีพัทยา (อันนี้ขอเอ่ยชื่อนะคะ เนื่องจากไม่ใช่บังกะโลจุดเกิดเหตุ)
ตอนแรกดีใจมาก…ว่าสาขาวิชาจะต้องพาไปพักโรงแรมนี้ แต่แล้วก็จำเป็นต้องสิ้นหวัง
เมื่อพวกเราจะต้องไป พักโรงแรม อื่นที่อยู่ใกล้ๆเราอีกทั้ง 24 คนพร้อมเดินทางไปพัทยา
ด้วยรถตู้แต่ว่าแยก 2คันจ้ะ 13คนแรกไปคันที่หนึ่ง ส่วนพวกเรานั่งคันที่สองกับสมาชิกอีก 10 ท่าน

เดินทางถึงรีสอร์ทราว 4ทุ่มจ้ะ ตอนเข้ามาด้านในพวกเราก็ยกมือไหว้ศาลพระภูมิ
หน้ารีสอร์ทเพื่อขอให้ท่านดูแลคุ้มครองปกป้องรักษาและก็ในตอนนั้นเมืองไทยพวกเรามีลมพายุเข้า
ฝนตก ฟ้าผ่า ไฟดับ บิวท์มากมายอ่ะบรรยากาศ โรงแรมเข้าไปจากตรอกถนนใหญ่ราว
1 กิโลกว่าๆจ้ะ ลักษณะโรงแรมเป็นอาคารคล้ายอพาร์ทเม้นท์ มีสระว่ายน้ำด้านหลัง
ลิฟท์ที่ขึ้นไปก็แคบๆเข้าได้ไม่เกิน 4คนค่ะ เมื่อถึงชั้น 4 สิ่งที่พบเจอกลางทางเป็น
น้ำฝนที่สาดเข้ามา เจิ่งนองไปหมด ไฟกระพริบๆตกๆดับๆโอ้โห้…บิวท์เข้าไปอีก

เราได้พักกับพี่ผู้หญิงคนหนึ่งค่ะเป็นหนึ่งในอีกทีมที่ต้องนำเสนอผลงาน ซึ่งห้องต้นเรื่องคือ
ห้อง “407” เราเป็นคนไขกุญแจเข้าไปในห้อง แวบแรกที่เข้าไป ในใจก็คิดว่า
“คืนนี้ตรูเจอแน่ๆ” 5555555 แต่เราไม่ได้บอกพี่เขานะคะ วางของไรเสร็จ จัดห้องเสร็จ
เดินเช็คโน่นนี่นั่นเสร็จ ก็อาบน้ำต่อเลยค่ะ ง่วงนอนมาก เพลียสุดๆ เพราะเดินทางมาทั้งวัน
ลืมบอกไปค่ะ ห้องนี้เป็นเตียงเดี่ยว เพราะฉะนั้นเรากับพี่ต้องนอนเตียงเดียวกัน
แต่พระเจ้าช่วย…ประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ พี่ผญ.คนนั้นบอกว่า
“เดี่ยวพี่ขอไปซ้อมนำเสนอผลงานพรุ่งนี้กับเพื่อนอีกห้องก่อนนะ” แล้วนางก็จากเราไป
ปล่อยให้เราอยู่ห้องเจ้าปัญหานั้นคนเดียวเปลี่ยวสุดๆ ไอ้เราก็คิดว่า
“หึหึ เอาอีกและ ทิ้งตรูซะแล้ว” คือบอกตรงๆค่ะ…คืนนั้นกลัวมาก ไม่รู้เพราะอะไร
ก็เลยลดความกลัวลงด้วยการเปิดทีวีดังๆนอน แข่งกับเสียงแอร์ในห้องที่ดังราวกับโรงน้ำแข็ง
และเปิดไฟทุกหลอดในห้อง ก่อนที่จะสวดมนต์ไหว้พระแผ่ส่วนกุศล
ซักพักด้วยความง่วงเราผลอยหลับไป…

ในระหว่างที่เรานอนสภาพอากาศข้างนอกโรงแรม ฝนตกแรงมากๆ ฟ้าผ่าดังสุดๆ
แต่ก็ไม่ได้ทำให้เราตื่นแต่ก็ได้ยินอยู่แว่วๆสำหรับเสียงฟ้าค่ะ เวลานอนของเราก็ผ่านไป
จนกระทั่งเรามาสะดุ้งตื่นเพราะเสียงฟ้าผ่าแรงมาก ตอนนั้นก็เป็นเวลาประมาณตีสามกว่าๆ
เมื่อเรากำลังดูเวลาจากมือถือ อยู่ๆเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อ
เสียงชักโครกในห้องน้ำดังขึ้น เสียงฟักบัวในห้องน้ำถูกเปิด น้ำไหล…แล้วก็ถูกปิด…
ณ จุดๆนี้เราคิดว่าพี่ผญ.คนนั้นคงกลับมาจากห้องเพื่อนแล้ว คงจะเข้าห้องตอนเรานอนอยู่
ก็เลยคิดว่าจะไม่นอนต่อ รอพี่คนนั้นออกจากห้องน้ำ แล้วค่อยนอนพร้อมกัน
ไอ้เราก็นอนรอ 5 นาทีก็แล้ว 10 นาทีก็แล้ว ทำไมพี่เขายังไม่ออกมาอีกฟร่ะ
หรือว่า ปลดทุกข์… เราก็รออีก 10 นาที ก็ไม่มีใครออกมาจากห้องน้ำเลย…
ตอนนั้นสติแตกแล้ว กลัวมาก คือ บรรยากาศตอนนั้นมันให้มากค่ะ เย็นๆเยือกๆ
หนาวๆ ฝกตกฟ้าร้อง ในระหว่างที่เราตกใจอยู่นั้น อยู่ๆไฟในห้องดับ!!!
โอ้โหว…มาดับอะไรตอนนี้ก็ไม่รู้ บอกเลยว่าแทบช็อค เรานอนช็อคบนเตียง
ทำไรไม่ถูกเลยค่ะ ซักพักประมาณเกือบ 1 นาที (1 นาทีเหมือน 1 ปี นานแทบขาดใจ)
ไฟมาค่ะ เราคลุมโปงด้วยความกลัวแล้วก็หลับไปแบบครึ่งหลับครึ่งตื่น อยู่ๆ
เราก็เห็นผญ.คนหนึ่งผมยาว ใส่ชุดสีขาวเดินออกมาจากห้องน้ำ เดินมาทางเตียงเรา
และเดินมาฝั่งที่เรานอน แล้วก็ยื่นหน้าลงมาใกล้เรา มองเราแล้วยิ้ม
แล้วก็หายตัวไป แล้วเราก็หลับต่อ อันนี้หลับแบบหลับเลยค่ะ…

พอตื่นยามเช้ามา พบว่าไม่มีใครนอนที่เตียง ซึ่งหมายความว่าพี่ผญ.คนนั้นไม่ได้กลับมานอน
ซักพักนางเปิดทางเข้ามา ด้วยกุญแจห้องอีกดอกจ้ะ พวกเราเลยถามคำถามว่า
“เมื่อคืนนี้พี่ได้เข้ามาในห้องป่ะ? ช่วงนี้ๆๆๆๆ” พวกเราก็ชี้แจงแล้วก็ถามไป
พี่เขาตอบมาว่า “ไม่หนิ เมื่อคืนนี้พี่นอนกับเพื่อนฝูงมิได้เข้ามาเลย” หึหึ
คำตอบของพี่มึง เป็นเครื่องรับรองว่า สิ่งที่มองเห็นเมื่อคืนนี้เกิดเรื่องจริง ไม่ใช่สิ่งที่พวกเราคิดไปเอง
พวกเราไม่ได้เล่าให้พี่เขาฟังค่ะ พอพี่เขาตอบพวกเราเสร็จพี่ก็เลยเข้าไปอาบน้ำ
พวกเราเลยใช้เวลานี้สวดมนต์ไหว้พระและก็แผ่ส่วนกุศลให้ผู้ใหญ่บ้านท่านนั้นไปค่ะ
มองทรงแล้วท่านอาจอยากได้ส่วนบุญส่วนกุศลจ้ะ เลยต้องการให้พวกเราสวดมนต์ให้
ส่วนเรื่องราวของโรงแรมอันนี้พวกเราไม่ได้ถามค่ะ ไม่กล้าถาม กลัวถูกกล่าวหาบ้า T T

รุ่งเช้าวันนั้นพวกเราตกลงใจว่า จะไม่อาบน้ำจะไม่ไปในงานด้วย เพราะเหตุว่าเกียจคร้าน
อีกดวงใจก็ต้องการให้เขาเปลี่ยนโรงแรม เนื่องจากนอนตรงนี้ไม่ไหวแล้ว…กลัวมากอ่ะ
สุขภาพด้านจิตเสียสุดๆ…ในที่สุดแล้ว ทางสาขาวิชาให้เปลี่ยนโรงแรมได้ค่ะ
ดีใจมากๆๆๆรอดแล้ว บอกเลยจ้ะถ้าเกิดนอนอีกวัน ตายแน่นอนช็อคมั่นใจๆ
ส่วนโรงแรมลำดับที่สองไม่มีอะไรเกิดขึ้นค่ะ นอนหลับสบายใจ…