Daily Archives

One Article

Uncategorized

คืนหลอน เรื่องเล่า-เรื่องหลอน

Posted by Pinkie on
คืนหลอน เรื่องเล่า-เรื่องหลอน
คืนหลอน 

คืนหลอน เรื่องเล่า-เรื่องหลอน

คืนนั้น เป็นคืนที่นานที่สุดในชีวิตผม เรียกว่าพบจังๆแล้วก็จะไม่มีทางลืมเลยครับผม.. ย้อนกลับไปเมื่อ 10 ปีกลาย ครอบครัวผมเป็นคนจังหวัดเชียงใหม่ขอรับ ในขณะนั้น ผมเรียนอยู่มหาวิทยาลัย คงจะปี 3 บิดาของผมจะมีเพื่อนเกลอคนนึง ผมเรียกว่าคุณลุงหมูนะครับ คุณลุงหมูอยู่บ้าน กับเมียของมึงเพียงแค่ 2 คน ไม่มีบุตรหลาน.. จนกระทั่งมีวันนึง คุณลุงหมู กับเมีย จำต้องเข้าไปทำธุระที่จังหวัดกรุงเทพ วันศุกร์ – เสาร์ เลยต้องการหาคน มาอยู่นอนเฝ้าบ้านให้ ด้วยเหตุว่าตอนนั้น มีข่าวขโมยขึ้นบ้านมากมาย พ่อผมลองถามผมมอง ผมก็ตกลงสมัครใจไปอยู่ให้ เพียงแค่คืนเดียว มิได้ลำบากอะไร แล้วก็บ้านคุณลุงหมูนี่ ก็อยู่ไม่ไกลจากบ้านผมเท่าไร..

บ่ายวันศุกร์ ผมก็หิ้วกระเป๋า ขับขี่รถไปบ้านคุณลุงหมู เพียงพอเข้ามาในหมู่บ้าน มองเป็นหมู่ บ้านโบราณ ที่เหมือนไม่ได้มีการดูแลเท่าใด รวมทั้งแปลก ที่บ้านส่วนมาก จะขึ้นป้าย ประกาศขายบ้าง ให้เช่าบ้าง ดูแล้วก็เฉยๆเปลี่ยวๆเลยรู้สึกว่า คงจะเพราะแบบงี้ล่ะ คุณลุงหมูเลยต้องหาคนมาเฝ้าบ้านให้.. เพียงพอเลี้ยวเข้าซอย 3 เข้ามาข้างใน ก็ถึงละครับ บ้านคุณลุงหมูจะเป็นบ้านโดดเดี่ยว 2 ชั้น ไม่ใหญ่มาก ผมหยุดรถยนต์ไว้หน้าบ้าน พอลงมาก็ได้ยินเสียงเอะอะ จากข้างบ้าน ด้านขวาในทันทีเลยนะครับ ผมทดลองดูลอดผ่านรั้ว ก็มองเห็นสามีภรรยา กลางคน ทะเลาะกันอยู่ขอรับ อย่างต่ำก็อุ่นใจที่ข้างบ้านมีคนอยู่ ส่วนบ้านอื่นที่เหลือ ไม่ว่าจะฝั่งตรงข้าม ข้างซ้าย เยื้องๆปลอดคนอยู่เลยขอรับ เหลือเพียงแค่ 2 บ้านนี้ อีกทั้งซอย

ก่อนไป ลุงหมูจัดห้องนอนให้ผมพร้อมเลย รวมทั้งมีอาหารจัดแจงไว้เต็มตู้แช่เย็น พูดว่าอยากเล่นคอม ฟังเพลง เปิดทีวี ก็ตามสบาย.. ตลอดบ่าย ผมก็เปิดคอมเล่นเกม เล่นเน็ตไปเรื่อย ขนม เครื่องดื่มพร้อมเลย อยู่คนเดียว แม้กระนั้นก็สบายมากมายล่ะขอรับ.. ผ่านไปกระทั่งตกช่วงกลางคืน ผมคิดว่า บรรยากาศมันคนละเรื่อง กับตอนกลางวันเลยขอรับ มองออกไปนอกหน้าต่าง มีแต่ว่าความมืด แล้วก็เงียบนะครับ เห็นแต่ว่าแสงสว่างจากไฟถนนเท่านั้น

ผมทำอาหารกินเองตอนทุ่มกว่า แล้วก็เปิดเพลงดังๆเล่นคอมไป จนกระทั่งราว 3 ทุ่มกว่า ผมก็ได้ยินเสียงแว่วๆมา ราวกับคนทะเลาะกัน เสียงดัง มาจากบ้านด้านข้างเหมือนเดิม ผมก็เลยทดลองเปิดม่านดู แม้กระนั้นบ้านนั้น กลับปิดไฟมืดหมด แต่ว่าด้วยแสงไฟถนนหนทาง ก็ยังพอเพียงมองเห็นผัวเมียคู่เดิม กำลังทะเลาะกันอยู่ตรงระเบียงชั้น 2 รวมทั้งจู่ๆข้างชายก็หันมาทางผม ผมก็รีบปิดม่านเลยขอรับ.. แล้วต่อจากนั้นผมทำอะไรเสร็จ ก็ขึ้นนอน ประมาณ 5 ทุ่มกว่า

คืนนั้น.. ผมนอนกระสับกระส่าย เพราะบ้านคุณลุงหมูเอ็งไม่ใช้เครื่องปรับอากาศครับผม จะมีแม้กระนั้นพัดลมติดเพดานเก่าๆตอนแรกก็คิดว่าอาจจะแปลกที่ ไม่ค่อยคุ้นชิน แต่สักพักกลับได้ยินเสียง ‘เอียด..ๆอ้าด..ๆ’ ดังอยู่ใกล้มากมายๆพอเพียงจะลืมตา กลับลืมตาไม่ขึ้น! และก็นอกจากเสียง ‘เอียด..ๆอ้าด..ๆ’ แล้ว ยังมีเสียงเสมือน ลมหายใจคน ‘อั่ก..ๆเฮือก..ๆ’ เป็นช่วงๆเสียงมันใกล้มากมายๆขอรับ แต่ว่าผมกลับไม่สามารถลืมตา หรือขยับได้เลย ในตอนนั้นกลัวมากมายๆครับผม ในใจได้แม้กระนั้นสวดนโม พุทโธ มั่วไปหมด คิดแม้กระนั้นผมมาดี ผมมิได้ทำอะไร ท้ายที่สุดผมก็ลืมตาขึ้นมาได้.. แต่ว่าสิ่งที่มองเห็นเป็น ร่างของผู้ชาย คอถูกผูกเชือกไว้กับพัดลมบนเพดาน หมุนอยู่ข้างหน้าผมแบบงั้น! ผมหลับตาสนิท ไม่กล้าลืมตามาดูอีกเลย และไม่ทราบดีว่าผ่านไปกี่ชั่วโมง ที่ผมได้แต่ว่าหลับตา และก็ฟังแม้กระนั้นเสียง ‘เอียดๆอ้าดๆ’ ‘อั่กรัม.ๆเฮือก..ๆ’ นั้นไปตลอดทั้งคืน..

เช้าตรู่พรุ่งนี้ ไม่รู้ผมหลับไปตอนไหน ผมรีบเก็บของกลับไปอยู่บ้านโดยทันที แล้วก็สิ่งที่ทำให้ผมขนหัวลุกซู่เลย เป็นเพียงพอขับขี่รถผ่านหน้าบ้านสามีภรรยาคู่นั้น หน้าบ้านกลับติดป้าย ‘ประกาศขาย!’.. ในที่สุด ก็ได้มารู้ความเป็นมาบ้านด้านข้างคุณลุงหมู ว่าเมื่อหลายปีที่ผ่านมา คู่สมรสบ้านนั้น ทะเลาะกันที่ระเบียงชั้น 2 ผู้ชายเผลอผลักภรรยาตนเอง ตกลงมาคอหักตาย รวมทั้งแกก็ร้องไห้เศร้าใจ เก็บศพเมียเอาไว้ภายในบ้าน แต่ว่าหลังจากนั้นไม่กี่วัน ก็ผู้คอฆ่าตัวตายตามในบ้านนั้นเอง จากนั้นเป็นต้นมา คนก็พากันย้ายออกหมด.. แต่ว่าลุงหมู กับเมียมึง กลับไม่เคยพบอะไรเลย..…